Αρχείο για Ιουλίου 2006

ΠΚΣ και ΕΑΑΚ στο φοιτητικό κίνημα

Την περίοδο των φοιτητικών καταλήψεων άνοιξε μια συζήτηση στα ΜΜΕ αλλά και στις επιτροπές αγώνα για το κατά πόσο το κίνημα αυτό ήταν «των ανένταχτων» ή «των παρατάξεων». Κατά τη γνώμη μας το ερώτημα δεν τίθεται καν έτσι. Κατ’ αρχήν, εξ’ ορισμού ένα κίνημα περιλαμβάνει δυνάμεις που μέχρι τότε ήταν ανενεργές και ανοργάνωτες. Τα κινήματα εξ’ άλλου δεν τα κάνουν οι οργανώσεις αλλά ο κόσμος, όταν αποφασίσει να κινηθεί. Ο ρόλος των πολιτικών σχηματισμών της αριστεράς είναι να προετοιμάσουν το έδαφος, να βοηθήσουν να ξεκινήσει το κίνημα, και τέλος να κάνουν προτάσεις που θα προχωρούν την συνείδηση. Η βάση αυτής της συζήτησης νομίζουμε ότι βρίσκεται στο γεγονός ότι η πλειοψηφία των παρατάξεων της αριστεράς δεν είχε καταφέρει να εμπνεύσει τους φοιτητές την προηγούμενη περίοδο. Έτσι πολύς κόσμος έμενε ανένταχτος. Για να πάμε όμως στο επί της ουσίας ζήτημα, αυτό που πρέπει να δούμε είναι ποιοι μας θέλουν ανοργάνωτους, τον καθένα στον κόσμο του, ασυντόνιστους και πολυδιασπασμένους: οι μόνοι που έχουν να κερδίσουν από αυτή την κατάσταση είναι το σύστημα και οι κυβερνήσεις. Έχουν δει τι μπορούμε να καταφέρουμε όταν οργανωνόμαστε. Ούτως ή άλλως πάντως δεν υπάρχουν «παρατάξεις» γενικά και αόριστα. Υπάρχουν συγκεκριμένες παρατάξεις που έχουν συγκεκριμένες απόψεις, συμπεριφορές και τρόπους δράσης. Και πρέπει να τις κρίνουμε για αυτά και όχι «γιατί είναι παρατάξεις». Ας δούμε για το ρόλο των δύο πιο βασικών παρατάξεων της αριστεράς στα πανεπιστήμια και το ρόλο που έπαιξαν στις κινητοποιήσεις.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

,

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: