Αρχείο για Ιουνίου 2012

Greece election: Majority vote against austerity

21/06/2012

Clear socialist programme for struggle needed

Nicos Anastasiades, Xekinima (CWI Greece)

The relief of the capitalist world leaders attending the G20 summit in Mexico didn’t last long. Within hours following the narrow general election victory of Greece’s pro-austerity New Democracy party, the rally of share prices on stock markets ended and Spain’s government bond yields exceeded a euro-busting 7%.

The capitalist crisis can only inflict further pain and ruination for millions of Greek people and beyond. And as the article below on the Greek election concludes, only the fight for a socialist alternative can end this living nightmare.

Nicos Anastasiades writes, from Xekinima, Greek section of the Committee for a Workers’ International:

The outcome of the elections in Greece has left the majority of the population with mixed feelings. On the one hand, there is the victory of the right-wing New Democracy, which conducted a huge campaign of fear and was able to rally all the conservative elements of society. Nonetheless, the parties that explicitly backed the European Union, International Monetary Fund and European Central Bank (the ’Troika’) bailout conditions got less than 50% of the vote.

On the other hand, the left-wing Syriza, while not coming first in the election and thereby taking the bonus 50 MPs, still got almost 27%, the highest vote that any left party in Greece has won in the last decades.

Alarmingly, the neo-Nazi Golden Dawn won almost 7% of the vote.

These results reflect the political tensions that have shaken Greece during the last two and a half years as a result of the economic crisis and the impact of the policies of the Troika.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

, , ,

3 Σχόλια

Αργός θάνατος

Αργοπεθαίνει
όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας,
επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,
όποιος δεν αλλάζει το βήμα του,
όποιος δεν ρισκάρει να αλλάξει χρώμα στα ρούχα του,
όποιος δεν μιλάει σε όποιον δεν γνωρίζει.

Αργοπεθαίνει
όποιος έχει την τηλεόραση για μέντορα του

Αργοπεθαίνει
όποιος αποφεύγει ένα πάθος,
όποιος προτιμά το μαύρο αντί του άσπρου
και τα διαλυτικά σημεία στο “ι” αντί τη δίνη της συγκίνησης
αυτήν ακριβώς που δίνει την λάμψη στα μάτια,
που μετατρέπει ένα χασμουρητό σε χαμόγελο,
που κάνει την καρδιά να κτυπά στα λάθη και στα συναισθήματα.

Αργοπεθαίνει
όποιος δεν «αναποδογυρίζει το τραπέζι» όταν δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του,
όποιος δεν ρισκάρει τη σιγουριά του, για την αβεβαιότητα του να τρέξεις πίσω απο ένα όνειρο,
όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του, έστω για μια φορά στη ζωή του, να ξεγλιστρήσει απ’ τις πανσοφές συμβουλές.

Αργοπεθαίνει
όποιος δεν ταξιδεύει,
όποιος δεν διαβάζει,
όποιος δεν ακούει μουσική,
όποιος δεν βρίσκει το μεγαλείο μέσα του

Αργοπεθαίνει
όποιος καταστρέφει τον έρωτά του,
όποιος δεν αφήνει να τον βοηθήσουν,
όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη κακή του τύχη
ή για τη βροχή την ασταμάτητη

Αργοπεθαίνει
όποιος εγκαταλείπει την ιδέα του πριν καν την αρχίσει,
όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει
ή δεν απαντά όταν τον ρωτάν για όσα ξέρει

Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις,
όταν θυμόμαστε πάντα πως για να ‘σαι ζωντανός
χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη
από το απλό αυτό δεδομένο της αναπνοής.

Μονάχα με μιά φλογερή υπομονή
θα κατακτήσουμε την θαυμάσια ευτυχία.

Martha Medeiros, Brazilian journalist and writer

Σχολιάστε

Όχι στην πρετεντέρεια ανάγνωση των αποτελεσμάτων

Από χτες το βράδυ συνεχώς βλέπω σχόλια του τύπου “μαλάκα έλληνα”, “καλά να πάθουνε από εδώ και πέρα”, “μάλλον δεν φτώχυνες αρκετά και θες και Αντώνη Σαμαρά” και άλλα τέτοια που φαντάζομαι όλοι έχετε δει.

 

Δεν θα κάνω μια συνολική αποτίμηση των εκλογών (μια πολύ καλή άλλωστε υπάρχει εδώ), αλλά μόνο μερικές παρατηρήσεις:

 

Από πότε αποδεχόμαστε την συλλογική ευθύνη και θεωρούμε ότι επειδή η ΝΔ πήρε 30% των ψήφων όλοι οι έλληνες είναι “μαλάκες” και “άξιοι της τύχης τους”; ΝΔ ψήφισαν 1.825.609 άτομα, που είναι κάτω από το 1/5 του πληθυσμού. Και όλο αυτό μετά την μεγαλύτερη εκστρατεία κινητοποίησης του φόβου, της άγνοιας, και όλων των συντηρητικών αντανακλαστικών της κοινωνίας. Ας μην βγάζουμε πρετεντέρεια συμπεράσματα του τύπου “οι ψηφοφόροι δεν έδωσαν σε κανένα κόμμα αυτοδυναμία άρα είναι υπέρ μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας”. Όλο αυτό το τσουβάλιασμα είναι σκέτη αυθαιρεσία. Ο καθένας ψηφίζει αυτό που νομίζει/ πιστεύει. Δεν υπάρχει απαραίτητα ένα μοναδικό συμπέρασμα. Αντίθετα, ειδικά σε αυτές τις εκλογές υπήρχε πόλωση. Και ταξική, και δυστυχώς και ηλικιακή. Όσο εμμένουμε σε εύκολες, γενικές “καταγγελίες” δεν κερδίζουμε, ούτε καταλαβαίνουμε τίποτα.

 

Όπως και να έχει όμως, ποτέ οι αλλαγές δεν έγιναν από όλους. Πάντα κάποιοι ξεκινούσαν στην αρχή, δημιουργούσαν κοινωνικό ρεύμα, και καθόριζαν το κλίμα στην κοινωνία σε τέτοιο βαθμό, ώστε να επικρατήσουν οι συγκεκριμένες απόψεις. Το πιο σημαντικό δεν είναι το ποσοστό της ΝΔ, αλλά πόσο συμπαγές και αποφασισμένο είναι το ποσοστό της αριστεράς. Και αυτό πρέπει να δει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, που νομίζει ότι όσο πιο νερόβραστο και πολυπρόσωπο κάνει το πρόγραμμα της, τόσο πιο πολλούς υποστηρικτές θα έχει. Και χάνει την ουσία, που είναι αυτοί τι πιστεύουν και πόσο συνειδητοποιημένοι είναι.

 

Μια σύγχρονη αρρώστια είναι ότι το επίπεδο του κραξίματος είναι αντιστρόφως ανάλογο με το επίπεδο της κινητοποίησης των συγκεκριμένων ατόμων. Οι πιο “φωνακλάδες” είναι αυτοί που δυστυχώς δεν έτρεξαν, δεν κινητοποιήθηκαν, δεν προσπάθησαν με προσωπικό κόστος να πείσουν τους άλλους. Δεν μπορεί κάποιος που προεκλογικά δεν έκανε καμία προσπάθεια να συμμετέχει κάπου να λέει μετά “καλά να πάθετε να έχετε μισθό 200€”.

Και αυτό έχει εύκολη εξήγηση. Όποιος δουλευέι ξέρει ότι η δουλειά δεν είναι εύκολη, ότι υπάρχουν μπερδέματα, δυσκολίες και αντιφάσεις. Όποιος είναι απ’ έξω, εύκολα βρίζει τους άλλους.

 

Επίσης: δεν υπάρχει fast food λύση στα προβλήματα μας. Όποιος περίμενε ότι σε ένα μήνα θα λύναμε όλα τα θέματα ήταν απ’ την αρχή γελασμένος. Η αλλαγή της κοινωνίας και της ζωής μας (γιατί για αυτό συζητάμε) δεν είναι κάτι που ξαφνικά ανακαλύπτουμε, το παραγγέλνουμε από κάποιον άλλο, μας το σερβίρει άμεσα και ικανοποιούμαστε. Θέλει χρόνο, να βρούμε κατ’ αρχήν τι θέλουμε, να δοκιμάσουμε τρόπους να το αποκτήσουμε, να δοκιμάσουμε νέες γεύσεις μέχρι να καταλήξουμε να μαγειρέψουμε μόνοι μας την συνταγή των ονείρων μας.

 

Τέλος: δεν μπορώ να ακούω αυτή τη επιπολαιότητα, ότι όσοι ψήφισαν Χρυσή Αυγή είναι φασίστες. Αν ήταν έτσι, και το ΚΚΕ τόσα χρόνια δεν κρύβει την ταυτότητα του, αλλά το 7-8% που έπαιρνε δεν ήταν όλοι κομμουνιστές. Ούτε και το 40% που πήρε το ΠΑΣΟΚ το 2009 ήταν όλοι λάτρεις του ΔΝΤ. Η διαφορά μεταξύ ενός απελπισμένου, κατεστραμμένου, πολιτικά και ιστορικά ανίδεου και πολιτιστικά αούγκανου στρώματος της κοινωνίας που στηρίζει τη Χρυσή Αυγή, και ενός συνειδητά φασιστικού στρατού 500.000 ανθρώπων είναι τεράστια.

Το ότι η κατάσταση είναι επείγουσα και επικίνδυνη δεν χωράει καμία αμφιβολία. Αλλά το να λέμε ότι όσοι ψηφίζουν Χ.Α. είναι συνειδητά φασίστες οδηγεί σε μια κατάσταση γενίκευσης των ευθυνών, που είναι ακριβώς η λογική των φασιστών (“εναντίων όλων” δεν είναι το σύνθημα τους;).

Παρεπιπτώντως, μετά την επίθεση στην Κανέλη ελπίζω διάφοροι κολλημένοι με το “ενάντια στα κόμματα” να κατάλαβαν που οδηγεί η λογική του “όλοι φταίνε το ίδιο”…

 

Τέλος πάντων, ας χρησιμεύσουν όλα αυτά για να μας εξοπλίσουν και να μας οργανώσουν για να παλέψουμε το θηρίο την επόμενη περίοδο. Γιατί την πλευρά μας την έχουμε διαλέξει ήδη…

Us poor folks haven’t got a chance
Unless we organize

, ,

Σχολιάστε

Κι αν. Κι αν;

Σήμερα μιλούσα με μια γιαγιά. Της έλεγα να παλέψουμε για κυβέρνηση της αριστεράς. Μου έλεγε βασικά ότι φοβάται. “Κι αν μας πετάξουν από το ευρώ; Κι αν δεν έχουμε καθόλου συντάξεις; Κι αν, κι αν…;”

Όταν δίνεις μια μάχη, ποτέ δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις. Και πρέπει να κάτσουμε όλοι και να συζητήσουμε τι θέλουμε να κάνουμε. Και κυρίως οι ηγεσίες που διεκδικούν να μπουν μπροστά σε αυτή την αλλαγή έχουν υποχρέωση να το κάνουν. Αυτό είναι ένα θέμα.

Αλλά.

Όταν δίνεις μια μάχη, αυτό που ποτέ δεν ξέρεις από πριν είναι το αποτέλεσμα. Μπορείς να μετρήσεις, να υπολογίσεις, να συνεκτιμήσεις, αλλά είναι αδύνατο να προβλέψεις με ακρίβεια τα πάντα. Γιατί τα πάντα κρίνονται από το πόσοι δίνουμε αυτή τη μάχη, και με τι απόψεις και με τι ηθικό. Και αυτό κρίνεται μέχρι τελευταία στιγμή.

Κάθε φορά που κάποιος προβάλλει αυτές τις αμφιβολίες δεν μπορώ παρά να σκεφτώ τι γινόταν επι γερμανικής κατοχής. Δεν φαντάζομαι ότι όλοι ήθελαν να δώσουν τη μάχη ενάντια στους Ναζί. Σίγουρα κάποιοι και τότε θα λέγανε ότι ο εχθρός είναι πολύ ισχυρός, ότι θα υπάρξουν αντίποινα, ότι δεν υπάρχουν αρκετές δυνάμεις για να νικήσουμε, κτλ.

Σίγουρα δικαιολογημένοι οι προβληματισμοί. Και όποιος δεν προβληματίζεται και πάει να δώσει μια μάχη μέσ’ την καλή χαρά κάποιο πρόβλημα έχει. Αλλά υπάρχουν στιγμές που δεν έχουμε επιλογή. Πρέπει να μπούμε στη μάχη και να παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις για το καλύτερο. Μπορεί να χάσουμε. Ναι. Μπορεί όμως και να νικήσουμε. Όπως νικήσαμε και τότε, στην Αντίσταση. Και διώξαμε ένα πανίσχυρο στρατό κατοχής. Άλλο που μας πρόδωσε μετά η ηγεσία του ΚΚΕ και μας πήρε τη νίκη μέσα από τα χέρια, όπως τα όπλα. Αυτό είναι άλλη συζήτηση.

Αλλά παλέψαμε γαμώτο! Και χωρίς μάχη δεν υπάρχει ζωή. Αν κανένας δεν έδινε καμία μάχη, δεν θα ξέραμε ότι η γη γυρίζει, δεν θα είχαμε 8ωρο (για όσο καιρό το είχαμε τέλος πάντων), θα είχαμε ακόμα χούντα.

Άντε, πάμε αύριο ρε μικρέ λαέ να δώσουμε ένα γερό χτύπημα. Δεν θα τελειώσει εκεί η ιστορία, αλλά ίσως αρχίσει να παίρνει μια άλλη τροπή. Χωρίς χαζοχαρούμενους ενθουσιασμούς, χωρίς λευκές επιταγές, χωρίς αυταπάτες. Αλλά πάμε. Να ανοίξουμε μια ρωγμή στο μέλλον. Μας το χρωστάμε…

,

Σχολιάστε

Πως να κοροϊδέψετε τον κόσμο

Ποτέ άλλωτε δεν μου έτυχε ένα βιβλίο να έχει τόσο παραπλανητικό τίτλο. Στα πλαίσια του ρεύματος ριζοσπαστικοποίησης των τελευταίων χρόνων, ο συγγραφέας είπε μάλλον να βγάλει και κάνα φράγκο.

Ακαδημαϊκή γλώσσα, περιεχόμενο για λεπτολόγους και χαοτικές αναλύσεις. Αν θές να αλλάξεις τον κόσμο, μην ξεκινήσεις από εδώ γιατί θα βαρεθείς.

Αποκάλυψη είναι όταν γράφει για τους διανοούμενους, «το κοινωνικό στρώμα που, πιθανότατα, περισσότερο από κάθε άλλο θα ενδιαφερόταν για θεωρίες». Πάντα νόμιζα ότι οι θεωρίες που έχουν στόχο να αλλάξουν τον κόσμο απεθύνονται σε αυτούς που καταπιέζονται, και όχι σε αυτούς που ψάχνουν να σκοτώσουν το χρόνο τους.

Μια ολοκληρωμένη κριτική εδώ

ΥΓ: Τα μόνα ενδιαφέροντα που βρήκα στο βιβλίο είναι μερικά quotes, όπως τα παρακάτω

«This forgetting of the great, the principal considerations for the momentary interests of the day, this struggling and striving for the success of the moment regardless of later consequences, this sacrifice of the future of the movement for its present, may be “honestly” meant, but it is and remains opportunism, and “honest” opportunism is perhaps the most dangerous of all!»

Works of Frederick Engels 1891- A Critique of the Draft Social-Democratic Program of 1891

In communist society, where nobody has one exclusive sphere of activity but each can become accomplished in any branch he wishes, society regulates the general production and thus makes it possible for me to do one thing today and another tomorrow, to hunt in the morning, fish in the afternoon, rear cattle in the evening, criticise after dinner, just as I have a mind, without ever becoming hunter, fisherman, herdsman or critic.

Marx, German Ideology (1845)

Η αστική τάξη «είναι ανίκανη να κυριαρχεί, επειδή είναι ανίκανη να εξασφαλίσει στον σκλάβο της την ύπαρξη, ακόμα και μέσα στη σκλαβιά του, και αυτό γιατί είναι αναγκασμένη να τον αφήσει να πέσει σε μια τέτοια κατάσταση, όπου θα πρέπει μάλλον να τον τρέφει αντί να τρέφεται από αυτόν» -Κομμουνιστικό Μανιφέστο

Σχολιάστε

Μπορεί τα σκυλιά να μην βλέπουν όλα τα χρώματα, αλλά ξεχωρίζουν την εθνότητα

Σήμερα, ξεφυλλίζοντας την Free Sunday του μέχρι πρότινος πολύ ανεξάρτητου δημοσιογράφου και εκδότη Κύρτσου, έπεσα πάνω στην παρακάτω αγγελία

Η αγγελία λέει:

» Συνέβη ένα μεσημέρι στη συμβολή των οδών Ιθάκης και Πατησίων. Δυο αλλοδαποί είχαν αρπάξει ένα μικρόσωμο σκυλάκι. Το ζώο προσπαθούσε να ξεφύγει κλαίγοντας. Η κοπέλα που τους το πήρε δέχτηκε κλωτσιές στο σώμα, αλλά δεν πτοήθηκε. Το σκυλάκι δεν είχε χτυπήσει, ήταν όμως απίστευτα σοκαρισμένο. Ονομάστηκε Αστέρης γιατί είχε άστρο και σώθηκε. Η εξασφάλιση του επείγει», κτλ, κτλ

Σε όλη αυτή την ιστορία, τι σχέση έχει που αυτοί οι δύο ήταν αλλοδαποί; Γιατί δεν γράφει «δύο γουρούνια» ή «δύο άσπλαχνοι» ή «δύο χαμένα κορμιά»; Οι έλληνες δεν συμπεριφέρονται άσχημα στα ζώα; Δεν βάζουν φόλες; Δεν τα παρατάνε όπου νά ‘ναι γιατί τα βαρέθηκαν;

Αλλά τι να πεις, όταν υπάρχουν φιλόζωοι που δεν είναι φιλάνθρωποι…

Όπως και να έχει, τα ντόπια μαντρόσκυλα είναι που έχουν κάνει την μεγαλύτερη ζημιά, όπως λέει και η φίλη Λία:

«Μήπως μπορεί καποιος να με βοηθησει γιατι δε θυμαμαι… Τι εθνικοτητα ηταν αυτοι που κατασπαταλησαν το δημοσιο χρημα? Τι εθνικοτητα ηταν αυτοι που κατακλεψανε τα νοσοκομεια? Την ολυμπιακη? Τι εθνικοτητα ηταν αυτοι που συνεργαστηκαν με siemens? Τι εθνικοτητα ηταν αυτοι που μας πηγανε στο ΔΝΤ? Αυτοι που υπογραψανε την απολυτη εξαθλιωση των πολιτων κ υποθηκευσαν το μελλον του παιδιου μου? Αυτοι που δεν εστειλαν βιβλια στα σχολεια? Αυτοι που στερουν τα νοσοκομεια απο θερμομετρα? Αυτοι που εχουν καραβια με ξενες σημαιες? Τι εθνικοτητα ηταν αυτοι που εκαναν off shore? Αυτοι που πηγαν τα λεφτα τους στην ελβετια? Απο πού ηταν αυτοι που καταστεψανε το ποδοσφαιρο? Αυτοι που εφτιαξαν τα κακογουστα beach bar τους στις καταπατημενες παραλιες? Τι εθνικοτητα εχουν αυτοι που ενω βγαζουν 50 60 και 100 χιλιαδες εισοδημα δηλωνουν 8 9 και 10 με το ζορι (δε βγαινω μανα μου)? Τι εθνικοτητα ειναι αυτοι που κλεβουν διδακτορικες διατριβες? Που παίρνουν φακελακια? Προστασία σε λεσχες? Απο πού κραταει η σκουφια αυτων που εφτιαξαν παρανομες βιλες μεσα στα δαση και πανω στις παραλιες? Απο πού ερχονται οι διεφθαρμενοι δικαστικοι? Οι παπαδες? Οι δημοσιογραφοι?
Βοηθηστε με γιατι δε θυμαμαι!!! Τελικα οι ξενοι μας εχουν καταπνιξει…
ΞΥΠΝΑΤΕ ΡΕ!!!! ΟΤΑΝ ΣΑΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΕΣΕΙΣ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΙΤΑΤΕ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ!! ΜΗΝ ΤΡΩΤΕ ΤΟ ΔΟΛΩΜΑ»

Σχολιάστε

Βίντεο: Τι μπορεί να κάνει μια κυβέρνηση της αριστεράς;

Για αυτούς που δεν μπορέσαν να έρθουν εδώ

Το άρθρο του απολογισμού της εκδήλωσης εδώ

Δείτε τις ομιλίες από την εκδήλωση:

Σεραφείμ Σεφερειάδης εδώ
Χάρης Σαββίδης εδώ
Ανδρέας Παγιάτσος εδώ
Παρεμβάσεις:
Δέσποινα Χαραλαμπίδου (βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ) εδώ
Σταμάκος Δημήτρης (μέλος Αριστερής Ανασύνθεσης) εδώ
Χαραλαμπίδης Αποστόλης (μέλος Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής) εδώ
Stephan Kimmerle (ακτιβιστής της Αριστέρας από Γερμανία) εδώ
Φωτογραφίες από την εκδήλωση εδώ

, , , ,

Σχολιάστε

For whom the belli tolls

, ,

Σχολιάστε

Τελικά ο Μάρξ δεν είχε δίκιο…

Ο Μάρξ μάλλον έκανε λάθος όταν έλεγε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται είτε σαν τραγωδία ή σαν φάρσα. Μερικές φορές η ιστορία επαναλαμβάνεται με σχεδόν πανομοιότυπο τρόπο

Τη δεκαετία του ’50 έγραφε ο πάστορας Niemöller που είχε κλειστεί στο Νταχάου

«Πρώτα ήρθαν για τους Εβραίους αλλά δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν Εβραίος»

Βλέπε επιθέσεις της Χρυσής Αυγής σε μετανάστες (Άγιος Παντελεήμονας, Πάτρα, κτλ)

«Μετά ήρθαν για τους συνδικαλιστές, αλλά δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν συνδικαλιστής»

Βλέπε παρέμβαση της Χρυσής Αυγής στην απεργία των εργαζομένων δημοσιογράφων

«Μετά ήρθαν για τους κομμουνιστές, αλλά δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής»

Βλέπε σημερινή επίθεση Κασιδιάρη σε Κανέλλη και Δούρου

«Στο τέλος ήρθαν για μένα, αλλά δεν υπήρχε κανένας να μιλήσει για μένα»

Και σόρρυ φίλε που σου το λέω, αλλά αυτός ο «για μένα» είσαι εσύ.

,

Σχολιάστε

Η 13η συνιστώσα

Έχει πολύ γέλιο αυτό με τη «13η συνιστώσα» του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα παπαγαλάκια της ΝΔ στην Καθημερινή λένε ότι η 13η συνιστώσα είναι οι πρώην ΠΑΣΟΚοι που μετανάστευσαν στο ΣΥΡΙΖΑ.

Το ΚΚΕ στο Ρίζο λέει ότι η 13η συνιστώσα είναι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Προτείνω άμεσα να γίνει ένα «βρώμικο» συντονιστικό για να ευθυγραμμιστεί η προπαγάνδα

ΥΓ: Ο Καμμένος (στο 15:50) δεν είναι ενημερωμένος, και λέει ότι 13η συνιστώσα είναι το Ξεκίνημα…

Γουρλίδικο τελικά το νούμερο

, , , , ,

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: