Όχι στην πρετεντέρεια ανάγνωση των αποτελεσμάτων

Από χτες το βράδυ συνεχώς βλέπω σχόλια του τύπου “μαλάκα έλληνα”, “καλά να πάθουνε από εδώ και πέρα”, “μάλλον δεν φτώχυνες αρκετά και θες και Αντώνη Σαμαρά” και άλλα τέτοια που φαντάζομαι όλοι έχετε δει.

 

Δεν θα κάνω μια συνολική αποτίμηση των εκλογών (μια πολύ καλή άλλωστε υπάρχει εδώ), αλλά μόνο μερικές παρατηρήσεις:

 

Από πότε αποδεχόμαστε την συλλογική ευθύνη και θεωρούμε ότι επειδή η ΝΔ πήρε 30% των ψήφων όλοι οι έλληνες είναι “μαλάκες” και “άξιοι της τύχης τους”; ΝΔ ψήφισαν 1.825.609 άτομα, που είναι κάτω από το 1/5 του πληθυσμού. Και όλο αυτό μετά την μεγαλύτερη εκστρατεία κινητοποίησης του φόβου, της άγνοιας, και όλων των συντηρητικών αντανακλαστικών της κοινωνίας. Ας μην βγάζουμε πρετεντέρεια συμπεράσματα του τύπου “οι ψηφοφόροι δεν έδωσαν σε κανένα κόμμα αυτοδυναμία άρα είναι υπέρ μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας”. Όλο αυτό το τσουβάλιασμα είναι σκέτη αυθαιρεσία. Ο καθένας ψηφίζει αυτό που νομίζει/ πιστεύει. Δεν υπάρχει απαραίτητα ένα μοναδικό συμπέρασμα. Αντίθετα, ειδικά σε αυτές τις εκλογές υπήρχε πόλωση. Και ταξική, και δυστυχώς και ηλικιακή. Όσο εμμένουμε σε εύκολες, γενικές “καταγγελίες” δεν κερδίζουμε, ούτε καταλαβαίνουμε τίποτα.

 

Όπως και να έχει όμως, ποτέ οι αλλαγές δεν έγιναν από όλους. Πάντα κάποιοι ξεκινούσαν στην αρχή, δημιουργούσαν κοινωνικό ρεύμα, και καθόριζαν το κλίμα στην κοινωνία σε τέτοιο βαθμό, ώστε να επικρατήσουν οι συγκεκριμένες απόψεις. Το πιο σημαντικό δεν είναι το ποσοστό της ΝΔ, αλλά πόσο συμπαγές και αποφασισμένο είναι το ποσοστό της αριστεράς. Και αυτό πρέπει να δει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, που νομίζει ότι όσο πιο νερόβραστο και πολυπρόσωπο κάνει το πρόγραμμα της, τόσο πιο πολλούς υποστηρικτές θα έχει. Και χάνει την ουσία, που είναι αυτοί τι πιστεύουν και πόσο συνειδητοποιημένοι είναι.

 

Μια σύγχρονη αρρώστια είναι ότι το επίπεδο του κραξίματος είναι αντιστρόφως ανάλογο με το επίπεδο της κινητοποίησης των συγκεκριμένων ατόμων. Οι πιο “φωνακλάδες” είναι αυτοί που δυστυχώς δεν έτρεξαν, δεν κινητοποιήθηκαν, δεν προσπάθησαν με προσωπικό κόστος να πείσουν τους άλλους. Δεν μπορεί κάποιος που προεκλογικά δεν έκανε καμία προσπάθεια να συμμετέχει κάπου να λέει μετά “καλά να πάθετε να έχετε μισθό 200€”.

Και αυτό έχει εύκολη εξήγηση. Όποιος δουλευέι ξέρει ότι η δουλειά δεν είναι εύκολη, ότι υπάρχουν μπερδέματα, δυσκολίες και αντιφάσεις. Όποιος είναι απ’ έξω, εύκολα βρίζει τους άλλους.

 

Επίσης: δεν υπάρχει fast food λύση στα προβλήματα μας. Όποιος περίμενε ότι σε ένα μήνα θα λύναμε όλα τα θέματα ήταν απ’ την αρχή γελασμένος. Η αλλαγή της κοινωνίας και της ζωής μας (γιατί για αυτό συζητάμε) δεν είναι κάτι που ξαφνικά ανακαλύπτουμε, το παραγγέλνουμε από κάποιον άλλο, μας το σερβίρει άμεσα και ικανοποιούμαστε. Θέλει χρόνο, να βρούμε κατ’ αρχήν τι θέλουμε, να δοκιμάσουμε τρόπους να το αποκτήσουμε, να δοκιμάσουμε νέες γεύσεις μέχρι να καταλήξουμε να μαγειρέψουμε μόνοι μας την συνταγή των ονείρων μας.

 

Τέλος: δεν μπορώ να ακούω αυτή τη επιπολαιότητα, ότι όσοι ψήφισαν Χρυσή Αυγή είναι φασίστες. Αν ήταν έτσι, και το ΚΚΕ τόσα χρόνια δεν κρύβει την ταυτότητα του, αλλά το 7-8% που έπαιρνε δεν ήταν όλοι κομμουνιστές. Ούτε και το 40% που πήρε το ΠΑΣΟΚ το 2009 ήταν όλοι λάτρεις του ΔΝΤ. Η διαφορά μεταξύ ενός απελπισμένου, κατεστραμμένου, πολιτικά και ιστορικά ανίδεου και πολιτιστικά αούγκανου στρώματος της κοινωνίας που στηρίζει τη Χρυσή Αυγή, και ενός συνειδητά φασιστικού στρατού 500.000 ανθρώπων είναι τεράστια.

Το ότι η κατάσταση είναι επείγουσα και επικίνδυνη δεν χωράει καμία αμφιβολία. Αλλά το να λέμε ότι όσοι ψηφίζουν Χ.Α. είναι συνειδητά φασίστες οδηγεί σε μια κατάσταση γενίκευσης των ευθυνών, που είναι ακριβώς η λογική των φασιστών (“εναντίων όλων” δεν είναι το σύνθημα τους;).

Παρεπιπτώντως, μετά την επίθεση στην Κανέλη ελπίζω διάφοροι κολλημένοι με το “ενάντια στα κόμματα” να κατάλαβαν που οδηγεί η λογική του “όλοι φταίνε το ίδιο”…

 

Τέλος πάντων, ας χρησιμεύσουν όλα αυτά για να μας εξοπλίσουν και να μας οργανώσουν για να παλέψουμε το θηρίο την επόμενη περίοδο. Γιατί την πλευρά μας την έχουμε διαλέξει ήδη…

Us poor folks haven’t got a chance
Unless we organize

Advertisements

, ,

  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: