Archive for category Κείμενα

Εχω σημάδια προσφυγιάς και το γλυκό φιλί γιαγιάς στο μέτωπο μου

Ο παππούς μου ο Κόλιας γεννήθηκε στο Καρά-Γουργάν του Καυκάσου, παιδί ποντίων (δηλαδή ελλήνων μεταναστών στη Μαύρη Θάλασσα). Η γιαγιά μου η Τάνια παρομοίως γεννήθηκε στην Τυφλίδα της σημερινής Γεωργίας.
Ο Κόλιας έφυγε πρόσφυγας λόγω του πολέμου το ’14 και γύρισε στην Ελλάδα. Η Τάνια το ίδιο, έφυγαν οικογενειακώς το ’20 από την Τυφλίδα, ενώ η μάνα της αρρώστησε πάνω στο πλοίο που τους έφερε στην Ελλάδα όπου πέθανε και την πέταξαν στη θάλασσα.
Στην αντίσταση βγήκαν και οι δυο αντάρτες στο βουνό. Μετά την ήττα στον εμφύλιο αναγκάστηκαν να φύγουν πρόσφυγες στη Ρουμανία, αφήνοντας δυο παιδιά τους πίσω. Επέστρεψαν από την προσφυγιά το ’76.
Ο παππούς μου ο Θόδωρας γεννήθηκε κατά τη διάρκεια της διαδρομής από το Γκουλιάμ Μοναστήρ της Ρωμυλίας στο Νέο Μοναστήρι Δομοκού όπου ήρθαν πρόσφυγες η οικογένεια του. Από τη Ρωμυλία πρόσφυγας ήρθε και η γιαγιά μου η Αγγελική.
Φίλοι και σύντροφοι έχουν αρχίσει να φεύγουν μετανάστες σε άλλες χώρες. Όπως μου είπε πρόσφατα η θεία μου, είμαστε “ψηφιακοί παππούδες” γιατί τα εγγόνια μας τα βλέπουμε μέσω σκάϊπ.
Όταν βοηθάμε τους πρόσφυγες δεν βοηθάμε “κάποιους άλλους”. Βοηθάμε τον παρελθοντικό και μελλοντικό εαυτό μας. Βοηθάμε τους ταξικούς συγγενείς μας.

Στη φωτογραφία ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο από τα σωσίβια των προσφύγων στη Λέσβο

xmas refugees

Advertisements

Σχολιάστε

Canary in the Bank

Περνώντας χτες μέσα από το Canary Wharf, το 2ο μεγαλύτερο χρηματοπιστωτικό κέντρο στο Λονδίνο μετά το City, αντιλήφθηκα ότι η πρακτική επιβολής των θρησκειών κατά βάση δεν έχει αλλάξει ανά τους αιώνες. Όπως η χριστιανική θρησκεία έχτιζε μεγαλεπίβολους ναούς που σε κάνουν να αισθάνεσαι μικρός μπροστά στο μεγαλείο του θεού, έτσι και η θρησκεία του χρήματος χτίζει αυτά τα μεγαθήρια που όταν τα βλέπεις σε πιάνει δέος. Σε αυτούς τους ναούς του χρήματος χοροστατούν οι αιδεσιμότατοι Barclays, Citigroup, Credit Suisse, Fitch, HSBC, J.P. Morgan, KPMG, Moody’s, Morgan Stanley, και πολλοί άλλοι. Έχουν 105.000 δεσποτάδες, ιερείς και καντηλανάφτες. Τα άμφια τους δεν είναι τόσο εντυπωσιακά όσο τα χριστιανικά, αλλά τα κοστούμια τους κοστίζουν ίσως και περισσότερο. Τι παράγουν; Αέρα κοπανιστό, άλλοτε γνωστό ως θυμίαμα. Και συσσωρεύουν περιουσίες στις πλάτες μας… Είναι η ώρα επιτέλους σαν ανθρωπότητα να τελειώνουμε με αυτό τον μεσαίωνα, την Ιερά Εξέταση (Τρόικα), τις Σταυροφορίες του στη Μέση Ανατολή και την καταδίωξη κάθε προόδου με καταστολή. Είναι η ώρα σαν ανθρωπότητα να πατήσουμε στα πόδια μας και να φωνάξουμε: Δεν χρειαζόμαστε κανένα θεό για να είμαστε άνθρωποι

canary

,

Σχολιάστε

Σταμάτα να την εκπληρώνεις άλλο μωρέ!

Κάθεσαι και τα κοιτάς. Τα κοιτάς να σαπίζουν. Το κοτόπουλο, τις πατάτες, τα καρότα.

Το σκέφτηκες πολύ. Δεν ξέρεις να φτιάχνεις φαϊ. Δεν μπορείς να σκεφτείς τη συνταγή.

Μπορεί να φταίει το σχολείο που δεν είχε μάθημα μαγειρικής. Ή οι γονείς σου, που ποτέ δεν σου έδειξαν πως βάζεις τα υλικά μέσα στο ταψί. Μπορεί και οι φίλοι, που κανένας δεν ασχολήθηκε να σου δείξει πως να διαβάζεις τον τσελεμεντέ.

Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Δεν ξέρεις να φτιάχνεις το φαϊ. Και τα υλικά σαπίζουν. Και εσένα σε κόβει η λόρδα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

, ,

Σχολιάστε

Το ξυπόλυτο τάγμα

Μια ιστορία άκουσα πρόσφατα. Για κάτι παιδιά του δρόμου, που ξεπέρασαν τον εαυτό τους και έγραψαν ιστορία.

Όταν οι Ναζί μπήκαν στην Θεσσαλονίκη, άρχισαν να εκκενώνουν όσα δημόσια κτίρια τους βόλευαν για να τα χρησιμοποιήσουν για στρατιωτικούς ή διοικητικούς σκοπούς. Μέσα σε αυτά τα κτίρια ήταν και κάποια ορφανοτροφεία της πόλης. Οι κατακτητές πέταξαν 160 ορφανά παιδιά στο δρόμο. Ήταν μεγάλο λάθος τους.

Οι πιτσιρικάδες οργανώθηκαν, σε ομάδες κρούσης, με πειθαρχία και μυστικότητα. Έκαναν «επιθέσεις» σε καμιόνια των Ναζιστών αλλά και σε ντόπιους μαυραγορίτες, «έκλεβαν» τρόφιμα, τα μοίραζαν μεταξύ τους αλλά και σε άλλους φτωχούς συνανθρώπους τους. Έμειναν γνωστοί και ως «σαλταδόροι». Πολλά παιδιά πέθαναν από τις σφαίρες των Ναζί.

Μήπως ήρθε και η δικιά μας ώρα να «σαλτάρουμε» πάνω στους σύγχρονους κατακτητές (Deutsche Bank), στους μαυραγορίτες (Σάλλας και λοιποί) και στους Ταγματασφαλίτες (ΜΑΤ και Χρυσή Αυγή);

Σχολιάστε

Πού ήταν χτες η Χρυσή Αυγή;

Η Χρυσή Αυγή θα έδερνε όλο το πολιτικό σύστημα, αλλά μια διαμαρτυρία κατά της Μέρκελ δεν αξίωσε να κάνει. Στα λόγια, εναντίων όλων. Στις πράξεις, εναντίων μόνο των καταπιεσμένων…

Έβγαλε όμως μια ενδιαφέρουσα ανακοίνωση για τα γεγονότα. Λέει:

“Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες”

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012 – 17:16

Η θλιβερή ελλαδική ηγεσία δεν τόλμησε να απαιτήσει τα αυτονόητα από την τοκογλύφο Μέρκελ, δηλαδή: συμμετοχή της Ε.Κ.Τ. στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους και απαλλαγή του κράτους μας από το κόστος ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Η πολιτική υποταγής της συγκυβέρνησης θα οδηγήσει σε νέο μνημόνιο και οριστική εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας. (http://www.xryshaygh.com/index.php/enimerosi/view/fobou-tous-danaous-kai-dwra-ferontes#.UHXGBa79yHM)

Αυτές ακριβώς είναι οι προτάσεις του επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μόντι! Οι προτάσεις που θέλουν να σώσουν το ευρωπαϊκό τραπεζικό κεφάλαιο, με σκληρά μνημόνια για τους λαούς.

Μα πόσο αντισυστημική είναι πια αυτή η Χρυσή Αυγή!

,

Σχολιάστε

Όχι στην πρετεντέρεια ανάγνωση των αποτελεσμάτων

Από χτες το βράδυ συνεχώς βλέπω σχόλια του τύπου “μαλάκα έλληνα”, “καλά να πάθουνε από εδώ και πέρα”, “μάλλον δεν φτώχυνες αρκετά και θες και Αντώνη Σαμαρά” και άλλα τέτοια που φαντάζομαι όλοι έχετε δει.

 

Δεν θα κάνω μια συνολική αποτίμηση των εκλογών (μια πολύ καλή άλλωστε υπάρχει εδώ), αλλά μόνο μερικές παρατηρήσεις:

 

Από πότε αποδεχόμαστε την συλλογική ευθύνη και θεωρούμε ότι επειδή η ΝΔ πήρε 30% των ψήφων όλοι οι έλληνες είναι “μαλάκες” και “άξιοι της τύχης τους”; ΝΔ ψήφισαν 1.825.609 άτομα, που είναι κάτω από το 1/5 του πληθυσμού. Και όλο αυτό μετά την μεγαλύτερη εκστρατεία κινητοποίησης του φόβου, της άγνοιας, και όλων των συντηρητικών αντανακλαστικών της κοινωνίας. Ας μην βγάζουμε πρετεντέρεια συμπεράσματα του τύπου “οι ψηφοφόροι δεν έδωσαν σε κανένα κόμμα αυτοδυναμία άρα είναι υπέρ μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας”. Όλο αυτό το τσουβάλιασμα είναι σκέτη αυθαιρεσία. Ο καθένας ψηφίζει αυτό που νομίζει/ πιστεύει. Δεν υπάρχει απαραίτητα ένα μοναδικό συμπέρασμα. Αντίθετα, ειδικά σε αυτές τις εκλογές υπήρχε πόλωση. Και ταξική, και δυστυχώς και ηλικιακή. Όσο εμμένουμε σε εύκολες, γενικές “καταγγελίες” δεν κερδίζουμε, ούτε καταλαβαίνουμε τίποτα.

 

Όπως και να έχει όμως, ποτέ οι αλλαγές δεν έγιναν από όλους. Πάντα κάποιοι ξεκινούσαν στην αρχή, δημιουργούσαν κοινωνικό ρεύμα, και καθόριζαν το κλίμα στην κοινωνία σε τέτοιο βαθμό, ώστε να επικρατήσουν οι συγκεκριμένες απόψεις. Το πιο σημαντικό δεν είναι το ποσοστό της ΝΔ, αλλά πόσο συμπαγές και αποφασισμένο είναι το ποσοστό της αριστεράς. Και αυτό πρέπει να δει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, που νομίζει ότι όσο πιο νερόβραστο και πολυπρόσωπο κάνει το πρόγραμμα της, τόσο πιο πολλούς υποστηρικτές θα έχει. Και χάνει την ουσία, που είναι αυτοί τι πιστεύουν και πόσο συνειδητοποιημένοι είναι.

 

Μια σύγχρονη αρρώστια είναι ότι το επίπεδο του κραξίματος είναι αντιστρόφως ανάλογο με το επίπεδο της κινητοποίησης των συγκεκριμένων ατόμων. Οι πιο “φωνακλάδες” είναι αυτοί που δυστυχώς δεν έτρεξαν, δεν κινητοποιήθηκαν, δεν προσπάθησαν με προσωπικό κόστος να πείσουν τους άλλους. Δεν μπορεί κάποιος που προεκλογικά δεν έκανε καμία προσπάθεια να συμμετέχει κάπου να λέει μετά “καλά να πάθετε να έχετε μισθό 200€”.

Και αυτό έχει εύκολη εξήγηση. Όποιος δουλευέι ξέρει ότι η δουλειά δεν είναι εύκολη, ότι υπάρχουν μπερδέματα, δυσκολίες και αντιφάσεις. Όποιος είναι απ’ έξω, εύκολα βρίζει τους άλλους.

 

Επίσης: δεν υπάρχει fast food λύση στα προβλήματα μας. Όποιος περίμενε ότι σε ένα μήνα θα λύναμε όλα τα θέματα ήταν απ’ την αρχή γελασμένος. Η αλλαγή της κοινωνίας και της ζωής μας (γιατί για αυτό συζητάμε) δεν είναι κάτι που ξαφνικά ανακαλύπτουμε, το παραγγέλνουμε από κάποιον άλλο, μας το σερβίρει άμεσα και ικανοποιούμαστε. Θέλει χρόνο, να βρούμε κατ’ αρχήν τι θέλουμε, να δοκιμάσουμε τρόπους να το αποκτήσουμε, να δοκιμάσουμε νέες γεύσεις μέχρι να καταλήξουμε να μαγειρέψουμε μόνοι μας την συνταγή των ονείρων μας.

 

Τέλος: δεν μπορώ να ακούω αυτή τη επιπολαιότητα, ότι όσοι ψήφισαν Χρυσή Αυγή είναι φασίστες. Αν ήταν έτσι, και το ΚΚΕ τόσα χρόνια δεν κρύβει την ταυτότητα του, αλλά το 7-8% που έπαιρνε δεν ήταν όλοι κομμουνιστές. Ούτε και το 40% που πήρε το ΠΑΣΟΚ το 2009 ήταν όλοι λάτρεις του ΔΝΤ. Η διαφορά μεταξύ ενός απελπισμένου, κατεστραμμένου, πολιτικά και ιστορικά ανίδεου και πολιτιστικά αούγκανου στρώματος της κοινωνίας που στηρίζει τη Χρυσή Αυγή, και ενός συνειδητά φασιστικού στρατού 500.000 ανθρώπων είναι τεράστια.

Το ότι η κατάσταση είναι επείγουσα και επικίνδυνη δεν χωράει καμία αμφιβολία. Αλλά το να λέμε ότι όσοι ψηφίζουν Χ.Α. είναι συνειδητά φασίστες οδηγεί σε μια κατάσταση γενίκευσης των ευθυνών, που είναι ακριβώς η λογική των φασιστών (“εναντίων όλων” δεν είναι το σύνθημα τους;).

Παρεπιπτώντως, μετά την επίθεση στην Κανέλη ελπίζω διάφοροι κολλημένοι με το “ενάντια στα κόμματα” να κατάλαβαν που οδηγεί η λογική του “όλοι φταίνε το ίδιο”…

 

Τέλος πάντων, ας χρησιμεύσουν όλα αυτά για να μας εξοπλίσουν και να μας οργανώσουν για να παλέψουμε το θηρίο την επόμενη περίοδο. Γιατί την πλευρά μας την έχουμε διαλέξει ήδη…

Us poor folks haven’t got a chance
Unless we organize

, ,

Σχολιάστε

Κι αν. Κι αν;

Σήμερα μιλούσα με μια γιαγιά. Της έλεγα να παλέψουμε για κυβέρνηση της αριστεράς. Μου έλεγε βασικά ότι φοβάται. “Κι αν μας πετάξουν από το ευρώ; Κι αν δεν έχουμε καθόλου συντάξεις; Κι αν, κι αν…;”

Όταν δίνεις μια μάχη, ποτέ δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις. Και πρέπει να κάτσουμε όλοι και να συζητήσουμε τι θέλουμε να κάνουμε. Και κυρίως οι ηγεσίες που διεκδικούν να μπουν μπροστά σε αυτή την αλλαγή έχουν υποχρέωση να το κάνουν. Αυτό είναι ένα θέμα.

Αλλά.

Όταν δίνεις μια μάχη, αυτό που ποτέ δεν ξέρεις από πριν είναι το αποτέλεσμα. Μπορείς να μετρήσεις, να υπολογίσεις, να συνεκτιμήσεις, αλλά είναι αδύνατο να προβλέψεις με ακρίβεια τα πάντα. Γιατί τα πάντα κρίνονται από το πόσοι δίνουμε αυτή τη μάχη, και με τι απόψεις και με τι ηθικό. Και αυτό κρίνεται μέχρι τελευταία στιγμή.

Κάθε φορά που κάποιος προβάλλει αυτές τις αμφιβολίες δεν μπορώ παρά να σκεφτώ τι γινόταν επι γερμανικής κατοχής. Δεν φαντάζομαι ότι όλοι ήθελαν να δώσουν τη μάχη ενάντια στους Ναζί. Σίγουρα κάποιοι και τότε θα λέγανε ότι ο εχθρός είναι πολύ ισχυρός, ότι θα υπάρξουν αντίποινα, ότι δεν υπάρχουν αρκετές δυνάμεις για να νικήσουμε, κτλ.

Σίγουρα δικαιολογημένοι οι προβληματισμοί. Και όποιος δεν προβληματίζεται και πάει να δώσει μια μάχη μέσ’ την καλή χαρά κάποιο πρόβλημα έχει. Αλλά υπάρχουν στιγμές που δεν έχουμε επιλογή. Πρέπει να μπούμε στη μάχη και να παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις για το καλύτερο. Μπορεί να χάσουμε. Ναι. Μπορεί όμως και να νικήσουμε. Όπως νικήσαμε και τότε, στην Αντίσταση. Και διώξαμε ένα πανίσχυρο στρατό κατοχής. Άλλο που μας πρόδωσε μετά η ηγεσία του ΚΚΕ και μας πήρε τη νίκη μέσα από τα χέρια, όπως τα όπλα. Αυτό είναι άλλη συζήτηση.

Αλλά παλέψαμε γαμώτο! Και χωρίς μάχη δεν υπάρχει ζωή. Αν κανένας δεν έδινε καμία μάχη, δεν θα ξέραμε ότι η γη γυρίζει, δεν θα είχαμε 8ωρο (για όσο καιρό το είχαμε τέλος πάντων), θα είχαμε ακόμα χούντα.

Άντε, πάμε αύριο ρε μικρέ λαέ να δώσουμε ένα γερό χτύπημα. Δεν θα τελειώσει εκεί η ιστορία, αλλά ίσως αρχίσει να παίρνει μια άλλη τροπή. Χωρίς χαζοχαρούμενους ενθουσιασμούς, χωρίς λευκές επιταγές, χωρίς αυταπάτες. Αλλά πάμε. Να ανοίξουμε μια ρωγμή στο μέλλον. Μας το χρωστάμε…

,

Σχολιάστε

Μπορεί τα σκυλιά να μην βλέπουν όλα τα χρώματα, αλλά ξεχωρίζουν την εθνότητα

Σήμερα, ξεφυλλίζοντας την Free Sunday του μέχρι πρότινος πολύ ανεξάρτητου δημοσιογράφου και εκδότη Κύρτσου, έπεσα πάνω στην παρακάτω αγγελία

Η αγγελία λέει:

» Συνέβη ένα μεσημέρι στη συμβολή των οδών Ιθάκης και Πατησίων. Δυο αλλοδαποί είχαν αρπάξει ένα μικρόσωμο σκυλάκι. Το ζώο προσπαθούσε να ξεφύγει κλαίγοντας. Η κοπέλα που τους το πήρε δέχτηκε κλωτσιές στο σώμα, αλλά δεν πτοήθηκε. Το σκυλάκι δεν είχε χτυπήσει, ήταν όμως απίστευτα σοκαρισμένο. Ονομάστηκε Αστέρης γιατί είχε άστρο και σώθηκε. Η εξασφάλιση του επείγει», κτλ, κτλ

Σε όλη αυτή την ιστορία, τι σχέση έχει που αυτοί οι δύο ήταν αλλοδαποί; Γιατί δεν γράφει «δύο γουρούνια» ή «δύο άσπλαχνοι» ή «δύο χαμένα κορμιά»; Οι έλληνες δεν συμπεριφέρονται άσχημα στα ζώα; Δεν βάζουν φόλες; Δεν τα παρατάνε όπου νά ‘ναι γιατί τα βαρέθηκαν;

Αλλά τι να πεις, όταν υπάρχουν φιλόζωοι που δεν είναι φιλάνθρωποι…

Όπως και να έχει, τα ντόπια μαντρόσκυλα είναι που έχουν κάνει την μεγαλύτερη ζημιά, όπως λέει και η φίλη Λία:

«Μήπως μπορεί καποιος να με βοηθησει γιατι δε θυμαμαι… Τι εθνικοτητα ηταν αυτοι που κατασπαταλησαν το δημοσιο χρημα? Τι εθνικοτητα ηταν αυτοι που κατακλεψανε τα νοσοκομεια? Την ολυμπιακη? Τι εθνικοτητα ηταν αυτοι που συνεργαστηκαν με siemens? Τι εθνικοτητα ηταν αυτοι που μας πηγανε στο ΔΝΤ? Αυτοι που υπογραψανε την απολυτη εξαθλιωση των πολιτων κ υποθηκευσαν το μελλον του παιδιου μου? Αυτοι που δεν εστειλαν βιβλια στα σχολεια? Αυτοι που στερουν τα νοσοκομεια απο θερμομετρα? Αυτοι που εχουν καραβια με ξενες σημαιες? Τι εθνικοτητα ηταν αυτοι που εκαναν off shore? Αυτοι που πηγαν τα λεφτα τους στην ελβετια? Απο πού ηταν αυτοι που καταστεψανε το ποδοσφαιρο? Αυτοι που εφτιαξαν τα κακογουστα beach bar τους στις καταπατημενες παραλιες? Τι εθνικοτητα εχουν αυτοι που ενω βγαζουν 50 60 και 100 χιλιαδες εισοδημα δηλωνουν 8 9 και 10 με το ζορι (δε βγαινω μανα μου)? Τι εθνικοτητα ειναι αυτοι που κλεβουν διδακτορικες διατριβες? Που παίρνουν φακελακια? Προστασία σε λεσχες? Απο πού κραταει η σκουφια αυτων που εφτιαξαν παρανομες βιλες μεσα στα δαση και πανω στις παραλιες? Απο πού ερχονται οι διεφθαρμενοι δικαστικοι? Οι παπαδες? Οι δημοσιογραφοι?
Βοηθηστε με γιατι δε θυμαμαι!!! Τελικα οι ξενοι μας εχουν καταπνιξει…
ΞΥΠΝΑΤΕ ΡΕ!!!! ΟΤΑΝ ΣΑΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΕΣΕΙΣ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΙΤΑΤΕ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ!! ΜΗΝ ΤΡΩΤΕ ΤΟ ΔΟΛΩΜΑ»

Σχολιάστε

Τελικά ο Μάρξ δεν είχε δίκιο…

Ο Μάρξ μάλλον έκανε λάθος όταν έλεγε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται είτε σαν τραγωδία ή σαν φάρσα. Μερικές φορές η ιστορία επαναλαμβάνεται με σχεδόν πανομοιότυπο τρόπο

Τη δεκαετία του ’50 έγραφε ο πάστορας Niemöller που είχε κλειστεί στο Νταχάου

«Πρώτα ήρθαν για τους Εβραίους αλλά δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν Εβραίος»

Βλέπε επιθέσεις της Χρυσής Αυγής σε μετανάστες (Άγιος Παντελεήμονας, Πάτρα, κτλ)

«Μετά ήρθαν για τους συνδικαλιστές, αλλά δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν συνδικαλιστής»

Βλέπε παρέμβαση της Χρυσής Αυγής στην απεργία των εργαζομένων δημοσιογράφων

«Μετά ήρθαν για τους κομμουνιστές, αλλά δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής»

Βλέπε σημερινή επίθεση Κασιδιάρη σε Κανέλλη και Δούρου

«Στο τέλος ήρθαν για μένα, αλλά δεν υπήρχε κανένας να μιλήσει για μένα»

Και σόρρυ φίλε που σου το λέω, αλλά αυτός ο «για μένα» είσαι εσύ.

,

Σχολιάστε

Η 13η συνιστώσα

Έχει πολύ γέλιο αυτό με τη «13η συνιστώσα» του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα παπαγαλάκια της ΝΔ στην Καθημερινή λένε ότι η 13η συνιστώσα είναι οι πρώην ΠΑΣΟΚοι που μετανάστευσαν στο ΣΥΡΙΖΑ.

Το ΚΚΕ στο Ρίζο λέει ότι η 13η συνιστώσα είναι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Προτείνω άμεσα να γίνει ένα «βρώμικο» συντονιστικό για να ευθυγραμμιστεί η προπαγάνδα

ΥΓ: Ο Καμμένος (στο 15:50) δεν είναι ενημερωμένος, και λέει ότι 13η συνιστώσα είναι το Ξεκίνημα…

Γουρλίδικο τελικά το νούμερο

, , , , ,

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: