Posts Tagged εκλογές 2012

Όχι στην πρετεντέρεια ανάγνωση των αποτελεσμάτων

Από χτες το βράδυ συνεχώς βλέπω σχόλια του τύπου “μαλάκα έλληνα”, “καλά να πάθουνε από εδώ και πέρα”, “μάλλον δεν φτώχυνες αρκετά και θες και Αντώνη Σαμαρά” και άλλα τέτοια που φαντάζομαι όλοι έχετε δει.

 

Δεν θα κάνω μια συνολική αποτίμηση των εκλογών (μια πολύ καλή άλλωστε υπάρχει εδώ), αλλά μόνο μερικές παρατηρήσεις:

 

Από πότε αποδεχόμαστε την συλλογική ευθύνη και θεωρούμε ότι επειδή η ΝΔ πήρε 30% των ψήφων όλοι οι έλληνες είναι “μαλάκες” και “άξιοι της τύχης τους”; ΝΔ ψήφισαν 1.825.609 άτομα, που είναι κάτω από το 1/5 του πληθυσμού. Και όλο αυτό μετά την μεγαλύτερη εκστρατεία κινητοποίησης του φόβου, της άγνοιας, και όλων των συντηρητικών αντανακλαστικών της κοινωνίας. Ας μην βγάζουμε πρετεντέρεια συμπεράσματα του τύπου “οι ψηφοφόροι δεν έδωσαν σε κανένα κόμμα αυτοδυναμία άρα είναι υπέρ μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας”. Όλο αυτό το τσουβάλιασμα είναι σκέτη αυθαιρεσία. Ο καθένας ψηφίζει αυτό που νομίζει/ πιστεύει. Δεν υπάρχει απαραίτητα ένα μοναδικό συμπέρασμα. Αντίθετα, ειδικά σε αυτές τις εκλογές υπήρχε πόλωση. Και ταξική, και δυστυχώς και ηλικιακή. Όσο εμμένουμε σε εύκολες, γενικές “καταγγελίες” δεν κερδίζουμε, ούτε καταλαβαίνουμε τίποτα.

 

Όπως και να έχει όμως, ποτέ οι αλλαγές δεν έγιναν από όλους. Πάντα κάποιοι ξεκινούσαν στην αρχή, δημιουργούσαν κοινωνικό ρεύμα, και καθόριζαν το κλίμα στην κοινωνία σε τέτοιο βαθμό, ώστε να επικρατήσουν οι συγκεκριμένες απόψεις. Το πιο σημαντικό δεν είναι το ποσοστό της ΝΔ, αλλά πόσο συμπαγές και αποφασισμένο είναι το ποσοστό της αριστεράς. Και αυτό πρέπει να δει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, που νομίζει ότι όσο πιο νερόβραστο και πολυπρόσωπο κάνει το πρόγραμμα της, τόσο πιο πολλούς υποστηρικτές θα έχει. Και χάνει την ουσία, που είναι αυτοί τι πιστεύουν και πόσο συνειδητοποιημένοι είναι.

 

Μια σύγχρονη αρρώστια είναι ότι το επίπεδο του κραξίματος είναι αντιστρόφως ανάλογο με το επίπεδο της κινητοποίησης των συγκεκριμένων ατόμων. Οι πιο “φωνακλάδες” είναι αυτοί που δυστυχώς δεν έτρεξαν, δεν κινητοποιήθηκαν, δεν προσπάθησαν με προσωπικό κόστος να πείσουν τους άλλους. Δεν μπορεί κάποιος που προεκλογικά δεν έκανε καμία προσπάθεια να συμμετέχει κάπου να λέει μετά “καλά να πάθετε να έχετε μισθό 200€”.

Και αυτό έχει εύκολη εξήγηση. Όποιος δουλευέι ξέρει ότι η δουλειά δεν είναι εύκολη, ότι υπάρχουν μπερδέματα, δυσκολίες και αντιφάσεις. Όποιος είναι απ’ έξω, εύκολα βρίζει τους άλλους.

 

Επίσης: δεν υπάρχει fast food λύση στα προβλήματα μας. Όποιος περίμενε ότι σε ένα μήνα θα λύναμε όλα τα θέματα ήταν απ’ την αρχή γελασμένος. Η αλλαγή της κοινωνίας και της ζωής μας (γιατί για αυτό συζητάμε) δεν είναι κάτι που ξαφνικά ανακαλύπτουμε, το παραγγέλνουμε από κάποιον άλλο, μας το σερβίρει άμεσα και ικανοποιούμαστε. Θέλει χρόνο, να βρούμε κατ’ αρχήν τι θέλουμε, να δοκιμάσουμε τρόπους να το αποκτήσουμε, να δοκιμάσουμε νέες γεύσεις μέχρι να καταλήξουμε να μαγειρέψουμε μόνοι μας την συνταγή των ονείρων μας.

 

Τέλος: δεν μπορώ να ακούω αυτή τη επιπολαιότητα, ότι όσοι ψήφισαν Χρυσή Αυγή είναι φασίστες. Αν ήταν έτσι, και το ΚΚΕ τόσα χρόνια δεν κρύβει την ταυτότητα του, αλλά το 7-8% που έπαιρνε δεν ήταν όλοι κομμουνιστές. Ούτε και το 40% που πήρε το ΠΑΣΟΚ το 2009 ήταν όλοι λάτρεις του ΔΝΤ. Η διαφορά μεταξύ ενός απελπισμένου, κατεστραμμένου, πολιτικά και ιστορικά ανίδεου και πολιτιστικά αούγκανου στρώματος της κοινωνίας που στηρίζει τη Χρυσή Αυγή, και ενός συνειδητά φασιστικού στρατού 500.000 ανθρώπων είναι τεράστια.

Το ότι η κατάσταση είναι επείγουσα και επικίνδυνη δεν χωράει καμία αμφιβολία. Αλλά το να λέμε ότι όσοι ψηφίζουν Χ.Α. είναι συνειδητά φασίστες οδηγεί σε μια κατάσταση γενίκευσης των ευθυνών, που είναι ακριβώς η λογική των φασιστών (“εναντίων όλων” δεν είναι το σύνθημα τους;).

Παρεπιπτώντως, μετά την επίθεση στην Κανέλη ελπίζω διάφοροι κολλημένοι με το “ενάντια στα κόμματα” να κατάλαβαν που οδηγεί η λογική του “όλοι φταίνε το ίδιο”…

 

Τέλος πάντων, ας χρησιμεύσουν όλα αυτά για να μας εξοπλίσουν και να μας οργανώσουν για να παλέψουμε το θηρίο την επόμενη περίοδο. Γιατί την πλευρά μας την έχουμε διαλέξει ήδη…

Us poor folks haven’t got a chance
Unless we organize

, ,

Σχολιάστε

Κι αν. Κι αν;

Σήμερα μιλούσα με μια γιαγιά. Της έλεγα να παλέψουμε για κυβέρνηση της αριστεράς. Μου έλεγε βασικά ότι φοβάται. “Κι αν μας πετάξουν από το ευρώ; Κι αν δεν έχουμε καθόλου συντάξεις; Κι αν, κι αν…;”

Όταν δίνεις μια μάχη, ποτέ δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις. Και πρέπει να κάτσουμε όλοι και να συζητήσουμε τι θέλουμε να κάνουμε. Και κυρίως οι ηγεσίες που διεκδικούν να μπουν μπροστά σε αυτή την αλλαγή έχουν υποχρέωση να το κάνουν. Αυτό είναι ένα θέμα.

Αλλά.

Όταν δίνεις μια μάχη, αυτό που ποτέ δεν ξέρεις από πριν είναι το αποτέλεσμα. Μπορείς να μετρήσεις, να υπολογίσεις, να συνεκτιμήσεις, αλλά είναι αδύνατο να προβλέψεις με ακρίβεια τα πάντα. Γιατί τα πάντα κρίνονται από το πόσοι δίνουμε αυτή τη μάχη, και με τι απόψεις και με τι ηθικό. Και αυτό κρίνεται μέχρι τελευταία στιγμή.

Κάθε φορά που κάποιος προβάλλει αυτές τις αμφιβολίες δεν μπορώ παρά να σκεφτώ τι γινόταν επι γερμανικής κατοχής. Δεν φαντάζομαι ότι όλοι ήθελαν να δώσουν τη μάχη ενάντια στους Ναζί. Σίγουρα κάποιοι και τότε θα λέγανε ότι ο εχθρός είναι πολύ ισχυρός, ότι θα υπάρξουν αντίποινα, ότι δεν υπάρχουν αρκετές δυνάμεις για να νικήσουμε, κτλ.

Σίγουρα δικαιολογημένοι οι προβληματισμοί. Και όποιος δεν προβληματίζεται και πάει να δώσει μια μάχη μέσ’ την καλή χαρά κάποιο πρόβλημα έχει. Αλλά υπάρχουν στιγμές που δεν έχουμε επιλογή. Πρέπει να μπούμε στη μάχη και να παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις για το καλύτερο. Μπορεί να χάσουμε. Ναι. Μπορεί όμως και να νικήσουμε. Όπως νικήσαμε και τότε, στην Αντίσταση. Και διώξαμε ένα πανίσχυρο στρατό κατοχής. Άλλο που μας πρόδωσε μετά η ηγεσία του ΚΚΕ και μας πήρε τη νίκη μέσα από τα χέρια, όπως τα όπλα. Αυτό είναι άλλη συζήτηση.

Αλλά παλέψαμε γαμώτο! Και χωρίς μάχη δεν υπάρχει ζωή. Αν κανένας δεν έδινε καμία μάχη, δεν θα ξέραμε ότι η γη γυρίζει, δεν θα είχαμε 8ωρο (για όσο καιρό το είχαμε τέλος πάντων), θα είχαμε ακόμα χούντα.

Άντε, πάμε αύριο ρε μικρέ λαέ να δώσουμε ένα γερό χτύπημα. Δεν θα τελειώσει εκεί η ιστορία, αλλά ίσως αρχίσει να παίρνει μια άλλη τροπή. Χωρίς χαζοχαρούμενους ενθουσιασμούς, χωρίς λευκές επιταγές, χωρίς αυταπάτες. Αλλά πάμε. Να ανοίξουμε μια ρωγμή στο μέλλον. Μας το χρωστάμε…

,

Σχολιάστε

Η 13η συνιστώσα

Έχει πολύ γέλιο αυτό με τη «13η συνιστώσα» του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα παπαγαλάκια της ΝΔ στην Καθημερινή λένε ότι η 13η συνιστώσα είναι οι πρώην ΠΑΣΟΚοι που μετανάστευσαν στο ΣΥΡΙΖΑ.

Το ΚΚΕ στο Ρίζο λέει ότι η 13η συνιστώσα είναι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Προτείνω άμεσα να γίνει ένα «βρώμικο» συντονιστικό για να ευθυγραμμιστεί η προπαγάνδα

ΥΓ: Ο Καμμένος (στο 15:50) δεν είναι ενημερωμένος, και λέει ότι 13η συνιστώσα είναι το Ξεκίνημα…

Γουρλίδικο τελικά το νούμερο

, , , , ,

Σχολιάστε

Υπάρχουν «αριστερά» λεφτά;

Βρε καλέ μου άνθρωπε, όταν βάζεις ένα ερώτημα στον τίτλο του άρθρου υποτίθεται ότι πρέπει να το απαντάς κιόλας. 100% μαζί σου ότι φταίνε ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, ότι είναι εκβιαστικά δηλλίματα, κτλ. Αλλά γιατί δεν το λές: θα συγκρουστούμε με τα οικονομικά συμφέροντα των καπιταλιστών και των τραπεζιτών, θα κοινωνικοποιήσουμε τον πλούτο που υπάρχει, θα αλλάξουμε τον τρόπο που λειτουργεί η οικονομία.
Μόνο αν η αριστερά γίνει συγκεκριμένη θα πείσει ότι δεν λέει απλώς «λεφτά υπάρχουν» vol.2

Τι θα κάνετε αν σαν πουν όχι; Πώς θα πληρώσετε μισθούς και συντάξεις;

Ημερομηνία: 15/05/2012
Συγγραφέας: left.gr

Αυτό το ερώτημα εκτός από εκβιαστικό είναι και πλήρως αποπροσανατολιστικό από τα μείζονα οικονομικά ζητήματα.

Τα κόμματα του μνημονίου, σε μια αριστοτεχνικά συντονισμένη προσπάθεια με τα συστημικά ΜΜΕ (ω! τι πρωτοτυπία), επιδίδονται σε μια μεγαλειώδη προπαγάνδα με σκοπό την τρομοκράτηση και την εκβιαστική άντληση συναίνεσης από την ελληνική κοινωνία. Το δίπολο που επιλέγουν σήμερα να προωθήσουν είναι το πώς ένα κόμμα (π.χ. ο ΣΥΡΙΖΑ) θα πληρώσει μισθούς και συντάξεις, αν οι Ευρωπαίοι γυρίσουν την πλάτη στην Ελλάδα.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

,

1 σχόλιο

New elections due as pro-austerity coalition talks fail

Άρθρο που γράψαμε με τον σύντροφο Νάιαλ από το Λονδίνο για τις εκλογές στην Ελλάδα

Στο http://www.socialistworld.net/doc/5757

Greece

New elections due as pro-austerity coalition talks fail

15/05/2012

For a Left government! For anti-austerity, pro-worker, socialist policies!

Nikos Anastasiades, Xekinima (CWI in Greece ) and Niall Mulholland, CWI

Following the 6 May election earthquake in Greece, which saw a hammering of the pro-austerity parties and a huge rejection of the ‘Troika’ (IMF, ECB and EU), the main parties failed to form a coalition government. Attempts by the Greek president to oversee a ‘national unity’ government or to form a “government of technocrats” also failed. Crucial new elections will be held no later than 17 June.

The supporters of Xekinima (CWI in Greece) strongly supported the decision by the left-wing party Syriza to refuse to join any government with pro-austerity parties, such as Pasok, the traditional social democratic party, and the right wing New Democracy.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

,

2 Σχόλια

Καταγγέλω βασανιστήρια στην Κουμουνδούρου

Ακούω δυο μέρες τώρα αυτή την ιστορία, ότι ο Τσίπρας λέει ζητάει «δηλώσεις μετανοίας» από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, και αυτό λέει είναι απαράδεκτο για έναν αριστερό.

Μα καλά είμαστε σοβαροί;

Μήπως στα υπόγεια της Κουμουνδούρου βασανίζουν αρχηγούς κομμάτων; Μήπως ο Στρατούλης έχει βάλει στον κρόταφο του Βενιζέλου καμιά καραμπίνα; Μήπως κρατάει καμιά συνιστώσα την οικογένεια του Σαμαρά όμηρους;

Γιατί οι δηλώσεις μετανοίας των αριστερών υπό αυτές τις συνθήκες ζητούνταν.

Σήμερα αντιθέτως έχουμε δυο αμετανόητα κόμματα που θέλουν να συνεχίσουν να εφαρμόζουν την ίδια πολιτική παρόλο που είναι ξεκάθαρο (όχι μόνο από τις εκλογές, αλλά και με όλες τις κινητοποιήσεις της προηγούμενης περιόδου) ότι απορρίπτεται από την πλειοψηφία της κοινωνίας.

Τι σχέση έχουν τα δύο θέματα, μόνο ο θεός της μαύρης προπαγάνδας μπορεί να μας το πει.

, , , ,

2 Σχόλια

Άπο Δ ίωση 8 Μάη 2012

Αρχίσανε τα όργανα: το μαστίγιο και το καρότο

3,3 εκ λιγότεροι ψηφοφόροι για ΠΑΣΟΚ- ΝΔ. Ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα

Ελπίζω να μην μιλάμε για ένα «βρώμικο 2012», εδώ και εδώ

Εδώ θα παιχτεί το παιχνίδι, και θα μετρηθούν οι παίχτες: τι και πως απαντάνε στον εκβιασμό για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ

Πάντα δημοκρατικός Πάσχος: Αν απορρίπτετε αυτό που σας λέμε, να πεινάσετε

Η κριτική του ΚΚΕ έχει τα δίκια της. Αν γινόταν στη βάση της προσπάθειας να προωθήσει αυτή την αντίληψη και όχι στη βάση της προσπάθειας να δικαιολογήσει την αποχή του, θα ήταν πιο πιστευτή

Ο Βενιζέλος ξέρει: ο μόνος όρος που θέτει είναι η παραμονή στο ευρώ (χωρίς όρους). Ξέρει ότι αν γίνει αποδεκτό θα μπορέσει να παγιδέψει την αριστερά

, , , , ,

Σχολιάστε

Ο φασισμός ανέβασε στην πολιτική τον βούρκο της κοινωνίας

Ένα μάζεμα με κείμενα, βίντεο και εικόνες για τον κίνδυνο του φασισμού με αφορμή την άνοδο της Χρυσής Αυγής:

Μια συνολική κριτική της Χρυσής Αυγής εδώ

Ένα πολύ καλό κείμενο του Τρότσκι γενικά για το φαινόμενο του φασισμού εδώ

Πως είδε ο ζωγράφος Ντιέγκο Ριβιέρα μια ομιλία του Χίτλερ εδώ

Τι λέει η Χρυσή Αυγή για τις γυναίκες εδώ

Ένα πολύ καλό κείμενο για τον χαρακτήρα της Χρυσής Αυγής εδώ

Πως τους απαντάμε στις εκλογές εδώ

Και ένα μικρό ντοκυμανταίρ:

, , , , ,

1 σχόλιο

Αρέσει σε %d bloggers: